TWORZENIE TOŻSAMOŚCI NARODOWEJ

Można by się prawdopodobnie spierać, czy wykorzystanie dialektów lokalnych w druku oraz promocja niektórych z nich jako języków oficjalnych była ważnym czynnikiem tworzenia się tożsamości narodowej i nacjonalizmu w nowożytnym świecie. Jest to jeden z argumentów wysuniętych przez Benedicta Andersona, utrzymującego, że nadejście kapitalizmu wraz z pojawieniem się technologii drukarskich i różnorod­nością języków europejskich przełomu XV i XVI wieku doprowadziły do ograniczenia społeczności chrześcijańskiej i powstania wielu „wyimagino­wanych społeczności”, które następnie stały się podstawą kształtowania świadomości narodowej. Drukarze, coraz większy użytek robiący z języków miejscowych, tworzyli płaszczyzny komunikowania, które były bardziej zróżnicowane niż łacina, lecz dużo mniej niejednorodne niż mówione dialekty lokalne. Czytając teksty w językach ojczystych, ludzie coraz bardziej zdawali sobie sprawę ze swojej przynależności do pewnego kręgu czytelniczego, z którym, w innym wypadku, nigdy nie mieliby możliwości bezpośredniej interakcji, a z którym łączyli się przez media drukowane. Zdaniem Andersona jest to ta rzeczywista grupa czytelników, która potem przekształciła się w społeczność narodową.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.