Archive for the Media i nowoczesność Category

PUBLICZNOŚĆ W STUDIU I PRZED TELEWIZOREM

Przy pośredniej ąuasi-interakcji, której przykładem jest talk-show, publiczność zgromadzona w studiu znajduje się w obszarze frontowym sfery produkcji, ale związek między tą publicznością a widownią w domach jest złożony i szczególny. Dla widzów publiczność ta stanowi część interakcji, którą mogą śledzić, lecz w której nie mogą bezpośrednio uczestniczyć. Publiczność, jeśli jej członkowie są widzami interakcji, w którą niewiele mogą wnieść, wyposaża telewidzów w wiele reakcji (śmiech, aprobata itp.), z którymi ci mogą się zgadzać lub nie. Stąd, prowadząc talk-show przy obecności publiczności w studiu, producent może osiągnąć dwa cele interakcyjne jednocześnie: może zapewnić rozmówcom fizycznie obecnego odbiorcę, którego reakcje pozwolą im obserwować możliwy wydźwięk ich działań i wypowiedzi, oraz zapewnić widowni telewizyjnej wybór zachowań modelowych, które mogą stymu­lować jej własne reakcje. Jednak zakres, w jakim model ten działa stymulująco, nie jest  z racji natury ąuasi-interakcji – sprawą, którą producenci mogą kontrolować lub obserwować.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

ZMEDIATYZOWANE CZYNNOŚCI CODZIENNE

Teraz chciałbym rozpatrzyć inny rodzaj działania na rzecz odległego odbiorcy, czyli to, co określiłem jako zmediatyzowane czynności codzien­ne. Cechą charakterystyczną tego typu jest fakt, iż jest on lub został przedstawiony jako część rzeczywistego biegu zdarzeń w życiu codzien­nym. Obszar frontowy sfery produkcyjnej jest otoczeniem wielu działań i interakcji będących częścią życia codziennego ludzi, którzy biorą w nich udział. Lecz fakt, że te akcje lub interakcje są filmowane lub nagrywane, a następnie przekazywane pewnemu gronu nieobecnych odbiorców i w ten sposób stają się częścią pośredniej ąuasi-interakcji, może mieć wpływ na naturę tych działań samych w sobie oraz na późniejsze następstwa. W rzeczywistości sama możliwość bycia filmowanym lub oglądanym przez telewidzów może zmieniać sposoby zachowania i in­terakcji ludzi w codziennym życiu.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

PODTYPY ZACHOWAŃ

Aby dalej zbadać ten rodzaj zachowań, należałoby powtórnie wyróżnić kilka podtypów. Weźmy najpierw pod uwagę czynności codzienne, które zostały sfilmowane i przekazane w taki sposób, że sami aktorzy nie wiedzieli, że byli filmowani. Ponieważ aktorzy nie zdają sobie sprawy z tego, że biorą udział w pośredniej ąuasi-interakcji, niemożliwe jest, by kierowali swoje wypowiedzi i zachowania do nieobecnego od­biorcy: ich działanie staje się więc formą zmediatyzowanych czynności codziennych, nie skierowanych do żadnego odbiorcy. Przykładem mogą tu być okoliczności wydarzeń codziennych, takich jak scena uliczna czy publiczna demonstracja sfilmowana w wystarczająco dyskretny sposób, by fakt ten nie został odkryty przez jej uczestników. Jednakże zmediatyzo- wane czynności codzienne nie skierowane do żadnego odbiorcy to wbrew pozorom dość rzadki wypadek. Nawet jeśli uczestnicy nie są świadomi tego, że są w danej chwili filmowani, mogą wiedzieć o istnieniu takiej możliwości i odpowiednio zmieniać swoje zachowania. Na przykład żołnierze patrolujący ulice Irlandii Północnej lub Izraelczycy zajmujący tereny okupowane nie zawsze muszą wiedzieć, kiedy znajdują się w oku odległej kamery, lecz zdając sobie sprawę z tego, że może to nastąpić, w każdej chwili dostosowują swoje zachowanie do takiej ewentualności.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

RODZAJ DZIAŁANIA

Weźmy pod uwagę następny typ zmediatyzowanych czynności codziennych, które wytwarzają pośrednie ukierunkowanie na odbiorcę. To ten rodzaj działania, kiedy uczestnicy interakcji wypełniają swoje codzienne czynności, wiedząc, że są lub mogą być w tym czasie filmowani, nagrywani albo że czynności ich są w jakiś sposób transmitowane do oddalonego odbiorcy. Osoby takie muszą przynajmniej do pewnego stopnia kierować swoje zachowania do bezpośrednich rozmówców znajdujących się z nimi w fizycznej bliskości, bo jeśli tego nie uczynią, działania ich stracą swój charakter, a interakcja zostanie zerwana. Lecz osoby te wiedzą, że ich działania są lub mogą być częścią pośredniej ąuasi-interakcji i dlatego kierują swoje zachowania jednocześnie i pośred­nio również do nieobecnego odbiorcy. Na przykład uczestnicy ważnej międzynarodowej konferencji lub spotkania głów państw mogą wiedzieć, że przebieg tych wydarzeń będzie filmowany i transmitowany do szerokiego grona odbiorców, od których poparcia są zależni. Dlatego też kierując swoje zachowania do innych uczestników konferencji, by efektywnie w niej uczestniczyć, muszą brać pod uwagę możliwość, że ich zachowania i wypowiedzi będą oglądane przez dużo szersze grono odbiorców. Ta podwójna orientacja będzie kształtowała ich zachowanie.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

RYZYKOWNA STRATEGIA

Zmediatyzowane czynności codzienne mogą również mieć bez­pośredniego odbiorcę. W tym wypadku ukierunkowanie na nieobecnego odbiorcę jest podstawową cechą samego działania. Przykładem może tu być porwanie samolotu lub wzięcie zakładnika przez paramilitarną organizację. Członkowie takiej grupy wiedzą, że ich działania zyskają duże zainteresowanie mediów, i częścią ich zadania jest przywołanie uwagi nieobecnej publiczności. Mogą też mieć nadzieję, że chwytając zakładników i przetrzymując ich w sposób widoczny dla szerokiego grona zwyczajnych ludzi, będą mogli wywierać presję pośrednio na rząd lub na przywódców politycznych. Jest to oczywiście ryzykowna strategia i może nie przynieść określonych celów politycznych. Jednakże nie ma wątpliwo­ści, że częścią takich działań jest osiągnięcie rozgłosu na arenie politycznej, gdzie możliwość bycia zauważalnym związana jest z umiejęt­nością zainteresowania kamery telewizyjnej.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.