Archive for the Język i filozofia Category

OGRANICZENIE DO OGÓLNIKÓW

Mannheim nieste­ty ogranicza się w tym względzie do ogólnikowych dyrektyw: perspektywy w jakimś stopniu „wzajemnie się korygują. Już to, że uznajemy daną wizję rzeczywistości za partykularną, a nie uni­wersalną (do czego zwykle każda pretenduje), znosi w pewnym sensie jej partykularyzm”.  Zaczynamy wówczas rozumieć, dla­czego rzeczywistość może komuś jawić się zupełnie inaczej. Po­równując następnie rozmaite poglądy winniśmy znaleźć „formułę przełożenia jednych na drugie i odkryć wspólny ich mianownik. Gdy znajdziemy go, trzeba oddzielić elementy arbitralne i mylne od nieusuwalnych różnic” i zapytać, która „zdanych perspektyw jes.t najbardziej wyczerpująca i najbardziej płodna wobec empirii. Do dokonywania takich zabiegów powołana jest społeczność uczonych – jedyna społeczność zdolna do „relacjonizmu”, tj. mak­symalnego dystansu wobec determinant, a zarazem stałego u- względniania ich w wydawanych sądach.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

WSZELKIE FORMY MYŚLENIA

Uczony powinien zaj­mować wobec wszelkich form myślenia postawę byłego wieśnia­ka, który zdaje sprawę z prowincjonalnych obyczajów świadom ich ograniczoności, przesadnych roszczeń i więzi ze swoistym bytowaniem. Nie może twierdzić np., że „Zamożność jest cnotą”, ani nawet, że „Ludzie uważają zamożność za cnotę”; każdą swą asercję musi opatrzyć zmiennymi, odnoszącymi ją do określone­go kontekstu: „Ludzie mają skłonność do traktowania zamożnoś­ci jako cnoty w kulturze, w której podstawową instytucją jest własność prywatna, w kulturze, w której dozwolone jest bez­względne współzawodnictwo, i w której działanie racjonalne to działanie pomnażające dobra materialne lub przyczyniające się do sprawnego manipulowania nimi.”

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

UMIEJSCOWIENIE IDEI

Takie umiejscawianie idei w „ogólnej strukturze danego historyczno-społecznego podmiotu nie jest filozoficznym relatywizmem, który neguje zasadnosc ja­kichkolwiek standardów i porządku w świecie. Fakt, że wszystkie pomiary w przestrzeni zależą od natury światła, nie oznacza by­najmniej, że nasze pomiary są arbitralne […], podobnie stanowi­sko relacjonistyczne nie oznacza, że nie ma kryteriów słusznosci i niesłuszności. Twierdzimy jedynie, że pewne twierdzenia me mogą być sformułowane absolutnie, a jedynie w kategoriach ja­kiejś konkretnej perspektywy.” Warto w tym momencie zauwa­żyć, że relatywizm nie musi pociągać za sobą tezy o arbitralności naszych sądów, zakłada natomiast we wszystkich swych odmia­nach stosowanie poznawczych zmiennych: jak retorycznie zapy­tuje jeden z licznych komentatorów i krytyków Mannheima – „czym innym, jeśli nie relatywizmem, jest koncepcja, która otwar­cie odrzuca «prawdę samą w sobie» jako hipotezę destrukcyjną a także otwarcie głosi, iż czynniki środowiskowe modelują me tyl­ko styl myślenia, ale i sens podstawowych pojęć, zbywa wreszcie kwestię prawomocności poszczególnych perspektyw sloganami o ich syntezie?”

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

WYKLUCZENIE ISTNIENIA

„Relacjonizm” wyklucza stanowczo istnienie mniej i bardziej naturalnych” wizji rzeczywistości, a także ich mniej i bardziej ”,naturalnych” elementów. Tym, co uważamy za oczywiste, me podlegające dyskusji, co przyjmujemy z góry jako „dane’, jest po prostu nieuchwytne „jądro” światopoglądu grupy, do której nale­żymy i z którą się identyfikujemy. „Jądro” takie przenika zawsze wszelkie jej wytwory, poczynając od obrzędów, języka, tradycji ustnej, a kończąc na przepisach prawnych, dziełach literackich, teoriach naukowych, i zwykle wymaga mozolnych zabiegów re konstrukcyjnych. Tak na przykład do najgłębszej warstwy świa­topoglądu konserwatywnego, powstającego w grupach nastawio­nych obronnie wobec zachodzących zmian społecznych, dociera­my poprzez analizę konceptualną.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.

CECHA CHARAKTERYSTYCZNA

Jest rzeczą charakterystyczną, że każdy konserwatysta operuje odruchowo wyłącznie kwalitatywnym pojęciem wolności: „być wolnym” to bądź „mieć prawo do życia zgodnie z przywilejami swego stanu”, bądź ..,rozwijać swe prerogatywy moralne w nadrzędnej wspólnocie”, bądz „miec prawo do życia zgodnie z własną osobowością , bądź „czynić naj­lepszy użytek z miejsca, jakie nam wyznaczono – ogólnie mó­wiąc „podtrzymywać swoją historyczną lub indywidualną odręb­ność”. Kryje się w tym milczący, automatyczny pewnik ludzie są w niewyzbywalny sposób nierówni i z „natury” ustawieni w pew­ną hierarchię. Jest dalej charakterystyczne, że tak rozumianą wol­ność nazywa się często wolnością „pozytywną” lub „konkretną”.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.